آنچه كه به ما رسيده مغتنم است و سودمند ؛ زيرا كاتب نسخهء مزبور نيز در ضبط واژه‌ها ، جمله‌ها و اشعار دقت داشته ، و اوراق موجود از دست‌نوشتهء او در تصحيح اين كتاب كمكى شايان به مصحح كرده است . رسم الخط نسخهء توبينگن در مورد ضبط / د / و / ذ / و نيز حروف / پ ، چ ، گ / و واژه‌هاى / آنك ، چندانك ، چنانك ، آنچ / و امثال آن همانند نسخه‌هاى موزهء كابل و قم است ، اما ويژگيهايى نيز دارد كه در اينجا به آنها توجه مىدهم . « يا » ى نكره و معروف / كاتب اين نسخه « يا » يى را كه به صورت « يا » ى معروف تلفظ مىشود گاهى با آوردن دو نقطه بر بالاى آن مشخص كرده . مانند دعوى ؟ ؟ ؟ ، دشمنى ؟ ؟ ؟ ، دوستى ؟ ؟ ؟ ، كردي ؟ ؟ ؟ ، / a 14 / . و گاهى دو نقطه در زير آن قرار داده است . مانند : مىگويد / a 14 / . اما « يا » ى تنكير را بدون گذاردن نقطه يا علامتى ديگر نشان داده است . دوگونه‌نويسى / در اين نسخه كلماتى هست كه به دو گونه كتابت شده . مانند حرف / گ / كه كاتب در مواردى دو نقطه بر روى آن قرار داده و به صورت / ك / آورده ، و در بيشتر موارد بدون نقطه كتابت كرده است . يا كلمهء « ميدان » در دو مورد به صورت / مىدان / ضبط كرده . و يا / مى / را در بيشترينهء موارد از فعل جدا نويسانيده ، ولى در مواردى هم به فعل چسبانيده ، و / به ، نه ، مه ، بنه ، بمه / را گاهى جدا از فعل و گاهى پيوسته به آن نوشته است . 5 . نسخهء كتابخانهء مجلس شورا پنجمين نسخهء معتبر و كامل روح الارواح ، كه با توجه به نسخه‌شناسى تطبيقى ، ضبط درست واژه‌ها و عبارات ، تحفّظ تبديلات آوايى و ادغامها در تصحيح كتاب حاضر سودمند افتاده ، نسخهء شمارهء ( 2739 ) كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى است كه در رمضان سال 856 به قلم نسخ جلى بسيار خوش كتابت شده . عنوانها و كلمات شعر ، نظم و بيت با شنگرف و اندكى جلىتر از متن نويسانيده شده است . اين نسخه از نظر نسخه‌شناسى و قراين مربوط به رسم الخط بسيار شبيه به نسخهء كتابخانهء آستان قدس رضوى است و احتمال دارد كه از روى همان نسخه استنساخ شده باشد . كاتب اين نسخه فرقى را كه پيشينيان در مورد حرفهاى / د / و / ذ / قايل مىشده‌اند رعايت نكرده و حتى كلماتى را كه در زبان ادبى روزگار كاتب با / ذ /